...

Çok uzaklara gitmişti ruhu. Çok kızıyordu hiç bir şey ‘ine sahip çıkamayıp başkasına devredenlere. Hiç etkilemiyor sanıyordu onu yağmur ve güneş..  biiiiiiiiiir sürü dünyevi oyuna alet olmuştu. Hem oynuyor hem izliyordu. Öyle daralınca, kızınca, gücenince aynaya bakamıyordu..

Biraz daha çabalasa yapıcaktı da, elektrikler kesildi.. ışıklar söndü..  bir yerde hata vardı, ama o kadar saçma sapandı ki her şey, hata da neydi…  İYİYDİ O..  İyi insandı..

Sonra bir güzel ağaca vuruldu.

Korudu, sevdi, ilgilendi, yalnız bırakmadı.  Kimse ona zarar veremedi. Bütün  hatalarını affetti ağaç.. “iyisin sen” dedi..  

Biraz öteye geçti sonra. Güneş vardı. Işığı kapatmıyım dedi.. güneşe yer açtı..

Ağaç hiç bozmadı istifini.  Güneşle ısındı, yamurla ıslandı, rüzgarla üşüdü.. ama yerindeydi, iyiydi..

 

"Yaşasın" 30 Mart

Birini ağlarken gördüğünde üzülmek, kahakaha atarken görüp neşelenmek bir enerji aktarımıdır. Hissedebilen yaşar bunu. Hissedebilmek için, hayatta, sağlam, güçlü olmak gerekir. Yaşamak gerekir.

Saygı +

Sevgi+

Hoşgörü+

Dürüstlük+ olduğu zaman  aşk varolabilir. İkili ilişkilerde ve toplumlarda.

Aşk insana ve toplumlara,

Gelişmeyi, ilerlemeyi, tartışabilmeyi, bilgiyi, anlayışı, düzgün insan olabilmeyi öğretir.

Öldürdüğü çocuğun annesine, " Ben nereden bileyim senin çocuğunun kaç yaşında olduğunu" diyerek kendisini savunan bir başbakanana saygı, sevgi duyulamaz.. Duyan varsa kendine, milletine, insanlığa saygısı, sevgisi bitmiş demektir.. Yaşamla arasında artılar toplayarak  yürümesi gereken kocaaaaa  bir yol vardır.

Halkı bunca hırsızlığa, yolsuzluğa, katilliğe, sapıklığa göz yumacak hale getirip, ne yaptığını farkedenleri ÖLDÜRMEK....

Katil veya sapık demek çok az kalıyor. Dilim doymuyor, daha ağır bir sıfat girmeli lügata..

Düşünsene;
Aklının alamayacağı şekilde parası var ama doymuyor. İstediği birçok şeye sahip olabilecekken her zaman daha fazlasını istiyor. İnsani şartların dışına çıkıyor, vuruyor, kırıyor, öldürüyor.. Ayıpladığı ne varsa önce kendi yapıyor! Onun istediği zaferde, her yolu mübah görüyor. Her yolu! Bu adam bile insan suretindeyken, onu destekleyen, ne yaptığını göremeyecek kadar kör, insan suretindeki yaratıklara şaşıramıyorum.. Musluğundan su yerine para akıyor, yetmez diyip küçücük çocukların kafalarına sıktırıyor.. 

Millet! Burada aptallar değil, zekiler ölüyor!

Sevgi -

Saygı -

Hoşgörü -

Dürüstlük  -------- liyor...   Aşktan bahsedemiyoruz. İkili ilişkilerde ve toplumlarda..

Gelişemiyor, ilerleyemiyor, tartışamıyor, bilgiyi, sevgiyi, anlayışı, düzgün insan olmayı unutuyoruz..

Biz deliriyoruz, onlar daha da sapıtıyor.. Sağlam ve güçlü olmaktan bahsedemiyor, ve böyle yaşayamıyoruz..