Sen ne ara girdin hayatıma? Ne ara dostum oldun? Ne ara küstük, kızdık birbirimize? Ne ara geri geldin? Ne ara affettin beni?
Hatırlıyo musun? Kendi küçük ama kalbi büyük bi şehirde yaşıyoduk. Orda tanışmıştık zaten. Her gün anlatacak bi hikaye, her gün yapacak bi aktivitemiz vardı. Yapacak bir şeyimiz olmasa bile umutsuzluk olmazdı… Bilirdik çünkü arayınca açacak bir sürü dost vardı… geceleri sokaklarda içilirdi içkiler kahkahalardan bıkılır, usanılırdı…Sen hep endişeli hep yorgun savaşçı…
Biliyorum çok sevdin onu. Ama diyemiyosun “çok sevmiştim onu” şimdi yıllar geçti de ne oldu? Yıllar yenilendi diye kalplerimiz de yepyeni mi oldu? Hayır. Hep yerine biri kondu,konamadı,konacak. Aşkın --de,-den hali bu…
Neyse uzatmayayım seninle başka bi şehirde daha paylaştık dostluğu. Ama bu sefer kendi büyük kalbi çok küçüktü…adı İstanbul du… başladık bi hayat mücadelesine. Ayaklarımızın üzerinde duralım diye. Yine onlara benzeyen birileri vardı, biz yine dertleştik , yine sorduk birbirimize: “sence aşık mıyım” diye… ama İstanbul du orası. Sen olmazsan bi başkası… çeşit çok ya hiçbişey olamaz gönül kaygısı…
Et doyurur o yüzden çok yiyemezsin. Ama sebze doyumsuzdur istediğin kadar yersin… yedikçe tadına doyamazsın ve kendini iyi hissedersin…Bilirsin çünkü vücuduna vitamin enjekte edersin… ama sen vejeteryan değilsin, o yüzden bilinçli tüketmelisin…
Bir şeyi hiç sevmezsin de inatla biri önüne sunar ya hani bu hiç keyif vermez. Sen yapınca gülüyosam içten, bu da hiçbişey kadar güzel gelmez. Biliyorum beni hep seveceksin yanında olmasam bile. Biliyorum bana kızsan da bu kardeş kavgasından öteye gitmeyecek ya hani, biliyorum kötü bi dost olsam bile anlayacağını iyi niyetimi, biliyorum beni “eda!” diyince hep dinleyeceğini, biliyorum yıllarca görüşmesek bile her gün birlikteymişiz gibi seveceğini… “kalbin kadar temiz” diye başlayan yazılar gibi…
Bu “kalbin kadar temiz sayfayı” bana ayırdığın için teşekkür ederim… bu senin için yazdığım ilk ama son olmasın isterim…hep dostum kal, hep canım. Gözlerindeki masumiyet hiç gitmesin dilerim…
Son olarak:
Bu yazı içime sinmedi
Biter diyodum ama bitmedi
Senin için söylenenler yetmedi
Az bekle, ilhamım daha gelmedi:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder